| I
Motum ex Metello consule civicum bellique causas et vitia et modos ludumque Fortunae gravisque principium amicitias et arma 5 nondum expiatis uncta cruoribus, periculosae plenum opus aleae, tractas et incedis per ignis suppositos cineri doloso. Paulum severae Musa tragoediae 10 desit theatris; mox, ubi publicas res ordinaris, grande munus Cecropio repetes coturno, insigne maestis praesidium reis et consulenti, Pollio, curiae, 15 cui laurus aeternos honores Delmatico peperit triumpho. Iam nunc minaci murmure cornuum perstringis auris, iam litui strepunt, iam fulgor armorum fugacis 20 terret equos equitumque voltus. Audire magnos iam videor duces non indecoro pulvere sordidos et cuncta terrarum subacta praeter atrocem animum Catonis. 25 Iuno et deorum quisquis amicior Afris inulta cesserat impotens tellure, victorum nepotes rettulit inferias Iugurthae. Quis non Latino sanguine pinguior 30 campus sepulcris impia proelia testatur auditumque Medis Hesperiae sonitum ruinae? Qui gurges aut quae flumina lugubris ignara belli? Quod mare Dauniae 35 non decoloravere caedes? Quae caret ora cruore nostro? Sed ne relictis, Musa procax, iocis Ceae retractes munera Neniae, mecum Dionaeo sub antro 40 quaere modos leviore plectro. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| II
Nullus argento color est avaris abdito terris, inimice lamnae Crispe Sallusti, nisi temperato splendeat usu. 5 Vivet extento Proculeius aevo, notus in fratres animi paterni; illum aget pinna metuente solvi Fama superstes. Latius regnes avidum domando 10 spiritum quam si Libyam remotis Gadibus iungas et uterque Poenus serviat uni. Crescit indulgens sibi dirus hydrops nec sitim pellit, nisi causa morbi 15 fugerit venis et aquosus albo corpore languor. Redditum Cyri solio Prahaten dissidens plebi numero beatorum eximit Virtus populumque falsis 20 dedocet uti vocibus, regnum et diadema tutum deferens uni propriamque laurum quisquis ingentis oculo inretorto spectat acervos. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| III
Aequam memento rebus in arduis servare mentem, non secus in bonis ab insolenti temperatam laetitia, moriture Delli, 5 seu maestus omni tempore vixeris seu te in remoto gramine per dies festos reclinatum bearis interiore nota Falerni. Quo pinus ingens albaque populus 10 umbram hospitalem consociare amant ramis? Quid obliquo laborat lympha fugax trepidare rivo? Huc vina et unguenta et nimium brevis flores amoenae ferre iube rosae, 15 dum res et aetas et Sororum fila trium patiuntur atra. Cedes coemptis saltibus et domo villaque, flavus quam Tiberis lavit, cedes, et exstructis in altum 20 divitiis potietur heres. Divesne prisco natus ab Inacho nil interest an pauper et infima de gente sub divo moreris, victima nil miserantis Orci; 25 omnes eodem cogimur, omnium versatur urna serius ocius sors exitura et nos in aeternum exilium impositura cumbae. |
Ricordati di mantenere l'animo imperturbato nell'arduo cammino della vita, non diversamente moderata della gioia eccessiva, oh Dellio, che sei destinato a morire, o sarai vissuto triste per tutto il tempo o se si vuole più felicemente, adagiato in un prato solitario nei giorni di festa col contrassegno più interno del Falerno. A quale scopo il grande pino ed il biancheggiante pioppo amano formare l'ombra con i rami intrecciati? Perchè l'acqua veloce pena a precipitarsi tra le sponde del ruscello? Fa portare qui vini e balsami e i fiori troppo effimeri della bella rosa, finchè le circostanze, l'età ed i neri stami delle tre sorelle lo consentono. Te ne andrai dai pascoli montani comprati a lotti e dalla casa e dalla tua vita che il dorato Tevere bagna. Te ne andrai ed il tuo erede si impadronirà delle ricchezze ammassate in alti mucchi. Niente interessa se ti attardi sotto il cielo del dio degli dei nato dall'antico Inaco oppure generato povero nato da gente umile, vittima dell'orco che non ha affatto pietà. Nel medesimo luogo tutti siamo costretti ad ammassarci, la sorte di tutti viene agitata in un'urna, destinata ad essere estratta più presto o più tardi e che ci farà salire la barca di Caronte nell'eterno esilio. Ringrazio Michele Padroni per la traduzione inviatami. |
| IV
Ne sit ancillae tibi amor pudori, Xanthia Phoceu: prius insolentem serva Briseis niveo colore movit Anchillem; 5 movit Aiacem Telamone natum forma captivae dominum Tecmessae; arsit Atrides medio in triumpho virgine rapta, barbarae postquam cecidere turmae 10 Thessalo victore et ademptus Hector tradidit fessis leviora tolli Pergama Grais. Nescias an te generum beati Phyllidis flavae decorent parentes; 15 regium certe genus et penatis maeret iniquos. Crede non illam tibi de scelesta plebe delectam, neque sic fidelem, sic lucro aversam potuisse nasci 20 matre pudenda. Bracchia et voltum teretisque suras integer laudo: fuge suspicari cuius octavum trepidavit aetas claudere lustrum. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| V
Nondum subacta ferre iugum valet cervice, nondum munia comparis aequare nec tauri ruentis in venerem tolerare pondus. 5 Circa virentis est animus tuae campos iuvencae, nunc fluviis gravem solantis aestum, nunc in udo ludere cum vitulis salicto praegestientis. Tolle cupidinem 10 immitis uvae: iam tibi lividos distinguet autumnus racemos purpureo varius colore; iam te sequetur; currit enim ferox aetas et illi quos tibi dempserit 15 adponet annos; iam proterva fronte petet Lalage maritum, dilecta, quantum non Pholoe fugax, non Chloris albo sic umero nitens ut pura nocturno renidet 20 luna mari Cnidiusue Gyges, quem si puellarum insereres choro, mire sagacis falleret hospites discrimen obscurum solutis crinibus ambiguoque voltu. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| VI
Septimi, Gadis aditure mecum et Cantabrum indoctum iuga ferre nostra et barbaras Syrtis, ubi Maura semper aestuat unda, 5 Tibur Argeo positum colono sit meae sedes utinam senectae, sit modus lasso maris et viarum militiaeque. Vnde si Parcae prohibent iniquae, 10 dulce pellitis ovibus Galaesi flumen et regnata petam Laconi rura Phalantho. Ille terrarum mihi praeter omnis angulus ridet, ubi non Hymetto 15 mella decedunt viridique certat baca Venafro, ver ubi longum tepidasque praebet Iuppiter brumas et amicus Aulon fertili Baccho minimum Falernis 20 invidet uvis. Ille te mecum locus et beatae postulant arces; ibi tu calentem debita sparges lacrima favillam vatis amici. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| VII
O saepe mecum tempus in ultimum deducte Bruto militiae duce, quis te redonavit Quiritem dis patriis Italoque caelo, 5 Pompei, meorum prime sodalium, cum quo morantem saepe diem mero fregi, coronatus nitentis malobathro Syrio capillos? Tecum Philippos et celerem fugam 10 sensi relicta non bene parmula, cum fracta uirtus et minaces turpe solum tetigere mento; sed me per hostis Mercurius celer denso paventem sustuli aere, 15 te rursus in bellum resorbens unda fretis tulit aestuosis. Ergo obligatam redde Iovi dapem longaque fessum militia latus depone sub lauru mea, nec 20 parce cadis tibi destinatis. Oblivioso levia Massico ciboria exple, funde capacibus unguenta de conchis. Quis udo deproperare apio coronas 25 curatve myrto? Quem Venus arbitrum dicet bibendi? Non ego sanius bacchabor Edonis: recepto dulce mihi furere est amico. |
Pompeo, il più caro dei miei vecchi amici, spesso portato con me fino all’ora estrema, sotto il comando di Bruto, chi ti restituì come romano agli dèi patri e la cielo d’Italia? Con te io ho consumato il giorno che indugiava con il vino, coi capelli lucidi coronati di malobatro di Siria. Con te ho vissuto Filippi e la celere fuga dopo aver abbandonato non onorevolmente lo scudo quando fu annientato il valore e i vinti toccarono con il mento il sozzo suolo. Ma Mercurio veloce sollevò in una densa nube me spaventato sopra i nemici; un’ondata, inghiottendo te di nuovo, ti portò ancora in guerra per mari tempestosi. Offri dunque a Giove il dovuto banchetto e, sotto il mio alloro, riposa il fianco spossato per la lunga milizia e non risparmiare le anfore a te destinate. Riempi le coppe consumate di Massico che dà l’oblio, versa gli unguenti dai vasi capaci. Chi pensa ad intrecciare le corone di appio palustre o di mirto? Chi Venere eleggerà re del banchetto? Certamente io non celebrerò Bacco con più senno dei Traci: poiché ho riavuto l’amico, mi è dolce far pazzie. Ringrazio Paolo Ravera per la traduzione inviatami |
| VIII
Ulla si iuris tibi peierati poena, Barine, nocuisset umquam, dente si nigro fieres vel uno turpior ungui, 5 crederem; sed tu simul obligasti perfidum votis caput, enitescis pulchrior multo iuvenumque prodis publica cura. Expedit matris cineres opertos 10 fallere et toto taciturna noctis signa cum caelo gelidaque divos morte carentis. Ridet hoc, inquam, Venus ipsa, rident simplices Nymphae, ferus et Cupido 15 semper ardentis acuens sagittas cote cruenta. Adde quod pubes tibi crescit omnis, servitus crescit nova nec priores impiae tectum dominae relinquont 20 saepe minati. Te suis matres metuunt iuvencis, te senes parci miseraeque nuper virgines nuptae, tua ne retardet aura maritos. |
Se una pur piccola punizione per il tuo spergiuro, ti avesse mai danneggiato, o Barine, se tu diventassi più brutta o per un solo dente nero, o per una sola macchiolina sull’unghia, io ti crederei. Ma tu, non appena hai imprecato sul tuo capo di perfida creatura, risplendi molto più bella ed avanzi oggetto di ammirazione per tutti i giovani. A te giova ingannare le ceneri di tua madre raccolte nell’urna e gli astri silenti della notte con tutto il cielo e gli dei che non conoscono il gelo della morte. Ride di ciò, dico, Venere stessa, ridono le ingenue ninfe e il crudele Cupido, sempre intento ad aguzzare le ardenti frecce sulla pietra macchiata di sangue. Oltre a ciò, per te sola cresce tutta la gioventù, una nuova schiera di schiavi, nè i precedenti, spesso minacciati, lasciano la casa della loro empia signora. Di te hanno paura le madri per le loro giovani, i vecchi padri parsimoniosi e le infelici spose novelle, al pensiero che il tuo soffio d’amore possa ritardare il ritorno dei mariti. Ringrazio giobian per la traduzione inviatami |
| IX
Non semper imbres nubibus hispidos manant in agros aut mare Caspium vexant inaequales procellae usque, nec Armeniis in oris, 5 amice Valgi, stat glacies iners mensis per omnis aut Aquilonibus querqueta Gargani laborant et foliis viduantur orni: tu semper urges flebilibus modis 10 Mysten ademptum, nec tibi Vespero surgente decedunt amores nec rapidum fugiente solem. At non ter aevo functus amabilem ploravit omnis Antilochum senex 15 annos nec inpubem parentes Troilon aut Phrygiae sorores flevere semper. Desine mollium tandem querellarum et potius nova cantemus Augusti tropaea 20 Caesaris et rigidum Niphaten Medumque flumen gentibus additum victis minores voluere vertices intraque praescriptum Gelonos exiguis equitare campis. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| X
Rectius vives, Licini, neque altum semper urgendo neque, dum procellas cautus horrescis, nimium premendo litus iniquom. 5 Auream quisquis mediocritatem diligit, tutus caret obsoleti sordibus tecti, caret invidenda sobrius aula. Saepius ventis agitatur ingens 10 pinus et celsae graviore casu decidunt turres feriuntque summos fulgura montis. Sperat infestis, metuit secundis alteram sortem bene praeparatum 15 pectus. Informis hiemes reducit Iuppiter, idem summovet. Non, si male nunc, et olim sic erit: quondam cithara tacentem suscitat Musam neque semper arcum 20 tendit Apollo. Rebus angustis animosus atque fortis appare; sapienter idem contrahes uento nimium secundo turgida vela. |
Vivrai più saggiamente, Licinio, non affrontando sempre l’alto mare, né costeggiando troppo l’insidioso lido, fintanto che cerchi di evitare, cauto, le tempeste. Chiunque ami l’aurea mediocrità evita, tranquillo, lo squallore d’una casa misera, evita, sobrio, il palazzo che suscita invidia. Molto spesso l’alto pino è agitato dai venti e le torri elevate cadono con più grande rovina e i fulmini colpiscono le cime dei monti. Un animo ben preparato spera in un mutamento del destino nella sorte avversa e lo teme nella prospera. Giove conduce i brutti inverni egli stesso li porta via. Se va male ora non sarà così in seguito: talvolta Apollo ridesta con il suono della lira la Musa che tace e non sempre tende l’arco. Negli eventi angusti mostrati coraggioso e forte e altrettanto sapientemente riduci le vele gonfie per il vento troppo favorevole. Ringrazio Paolo Ravera per la traduzione inviatami |
| XI
Quid bellicosus Cantaber et Scythes, Hirpine Quincti, cogitet Hadria divisus obiecto, remittas quaerere nec trepides in usum 5 poscentis aevi pauca: fugit retro levis iuventas et decor, arida pellente lascivos amores canitie facilem somnum. Non semper idem floribus est honor 10 vernis neque uno luna rubens nitet voltu: quid aeternis minorem consiliis animum fatigas? Cur non sub alta vel platano vel hac pinu iacentes sic temere et rosa 15 canos odorati capillos, dum licet, Assyriaque nardo potamus uncti? dissipat Euhius curas edacis. Quis puer ocius restinguet ardentis Falerni 20 pocula praetereunte lympha? Quis devium scortum eliciet domo Lyden? Eburna dic, age, cum lyra maturet, in comptum Lacaenae more comas religata nodum. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XII
Nolis longa ferae bella Numantiae, nec durum Hannibalem nec Siculum mare Poeno purpureum sanguine mollibus aptari citharae modis, 5 nec saevos Lapithas et nimium mero Hylaeum domitosque Herculea manu Telluris iuvenes, unde periculum fulgens contremuit domus Saturni veteris; tuque pedestribus 10 dices historiis proelia Caesaris, Maecenas, melius ductaque per vias regum colla minacium. Me dulcis dominae Musa Licymniae cantus, me voluit dicere lucidum 15 fulgentis oculos et bene mutuis fidum pectus amoribus; quam nec ferre pedem dedecuit choris nec certare ioco nec dare bracchia ludentem nitidis virginibus sacro 20 Dianae celebris die. Num tu quae tenuit dives Achaemenes aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes permutare velis crine Licymniae, plenas aut Arabum domos 25 cum flagrantia detorquet ad oscula cervicem aut facili saevitia negat quae poscente magis gaudeat eripi, interdum rapere occupet? |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XIII
Ille et nefasto te posuit die, quicumque primum, et sacrilega manu produxit, arbos, in nepotum perniciem obprobriumque pagi; 5 illum et parentis crediderim sui fregisse cervicem et penetralia sparsisse nocturno cruore hospitis, ille venena Colcha et quidquid usquam concipitur nefas 10 tractavit, agro qui statuit meo te, triste lignum, te, caducum in domini caput inmerentis. Quid quisque vitet, nunquam homini satis cautum est in horas: navita Bosphorum 15 Poenus perhorrescit neque ultra caeca timet aliunde fata, miles sagittas et celerem fugam Parthi, catenas Parthus et Italum robur; sed inprovisa leti 20 uis rapuit rapietque gentis. Quam paene furvae regna Proserpinae et iudicantem vidimus Aeacum sedesque discriptas piorum et Aeoliis fidibus querentem 25 Sappho puellis de popularibus et te sonantem plenius aureo, Alcaee, plectro dura navis, dura fugae mala, dura belli. Utrumque sacro digna silentio 30 mirantur umbrae dicere, sed magis pugnas et exactos tyrannos densum umeris bibit aure volgus. Quid mirum, ubi illis carminibus stupens demittit atras belua centiceps 35 auris et intorti capillis Eumenidum recreantur angues? Quin et Prometheus et Pelopis parens dulci laborum decipitur sono nec curat Orion leones 40 aut timidos agitare lyncas. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XIV
Eheu fugaces, Postume, Postume, labuntur anni nec pietas moram rugis et instanti senectae adferet indomitaeque morti, 5 non, si trecenis quotquot eunt dies, amice, places inlacrimabilem Plutona tauris, qui ter amplum Geryonen Tityonque tristi compescit unda, scilicet omnibus 10 quicumque terrae munere vescimur enaviganda, sive reges sive inopes erimus coloni. Frustra cruento Marte carebimus fractisque rauci fluctibus Hadriae, 15 frustra per autumnos nocentem corporibus metuemus Austrum: visendus ater flumine languido Cocytos errans et Danai genus infame damnatusque longi 20 Sisyphus Aeolides laboris. Linquenda tellus et domus et placens uxor, neque harum quas colis arborum te praeter invisas cupressos ulla breuem dominum sequetur; 25 absumet heres Caecuba dignior servata centum clavibus et mero tinguet pavimentum superbo, pontificum potiore cenis. |
Ahimé fuggiaschi, Postumo, Postumo, scivolano via gli anni, né un animo devoto potrà ritardare l'incalzante vecchiaia, le rughe, l'inesorabile morte, neanche se tu voglia, amico, ogni giorno che passa, placare con trecento tori lo spietato Plutone che rinserra il vasto Gerione dai tre corpi e Tizio nella triste onda su cui tutti noi che nutre il raccolto della terra dovremo senza scampo navigare, sia se saremo re, o poveri coloni. Invano ci asterremo dal sanguinoso Marte e dai flutti infranti del rauco Adriatico, invano in autunno fuggiremo timorosi l'Austro che nuoce alle membra. Dovremo vedere il fosco Cocito errante con torpido flusso, el astirpe maledetta di Danao, e l'eolio Sisifo condannato ad un lungo travaglio; dovremo lasciare la nostra terra, la casa, l'amata sposa: degli alberi che coltivi, nessuno, fuorché l'inviso cipresso, seguirà te, effimero padrone. Un più degno erede berrà quei vini cecubi serbati ora con cento chiavi, e bagnerà il pavimento di vino superbo, migliore che nelle cene dei pontefici. |
| XV
Iam pauca aratro iugera regiae moles relinquent, undique latius extenta visentur Lucrino stagna lacu platanusque caelebs 5 evincet ulmos; tum violaria et myrtus et omnis copia narium spargent olivetis odorem fertilibus domino priori; tum spissa ramis laurea fervidos 10 excludet ictus. Non ita Romuli praescriptum et intonsi Catonis auspiciis veterumque norma. Privatus illis census erat brevis, commune magnum; nulla decempedis 15 metata privatis opacam porticus excipiebat Arcton, nec fortuitum spernere caespitem leges sinebant, oppida publico sumptu iubentes et deorum 20 templa novo decorare saxo. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XVI
Otium divos rogat in patenti prensus Aegaeo, simul atra nubes condidit lunam neque certa fulgent sidera nautis; 5 otium bello furiosa Thrace, otium Medi pharetra decori, Grosphe, non gemmis neque purpura venale neque auro. Non enim gazae neque consularis 10 summovet lictor miseros tumultus mentis et curas laqueata circum tecta volantis. Vivitur parvo bene, cui paternum splendet in mensa tenui salinum 15 nec levis somnos timor aut cupido sordidus aufert. Quid brevi fortes iaculamur aevo multa? Quid terras alio calentis sole mutamus? Patriae quis exul 20 se quoque fugit? Scandit aeratas vitiosa navis cura nec turmas equitum relinquit, ocior cervis et agente nimbos ocior Euro. 25 Laetus in praesens animus quod ultra est oderit curare et amara lento temperet risu: nihil est ab omni parte beatum. Abstulit clarum cita mors Achillem, 30 longa Tithonum minuit senectus, et mihi forsan, tibi quod negarit, porriget hora. Te greges centum Siculaeque circum mugiunt vaccae, tibi tollit hinnitum 35 apta quadrigis equa, te bis Afro murice tinctae vestiunt lanae; mihi parva rura et spiritum Graiae tenuem Camenae Parca non mendax dedit et malignum 40 spernere volgus. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XVII
Cur me querellis exanimas tuis? Nec dis amicum est nec mihi te prius obire, Maecenas, mearum grande decus columenque rerum. 5 A! te meae si partem animae rapit maturior vis, quid moror altera, nec carus aeque nec superstes integer? Ille dies utramque ducet ruinam. Non ego perfidum 10 dixit sacramentum: ibimus, ibimus, utcumque praecedes, supremum carpere iter comites parati. Me nec Chimaerae spiritus igneae nec, si resurgat centimanus gigas, 15 divellet umquam: sic potenti Iustitiae placitumque Parcis. Seu Libra seu me Scorpios aspicit formidolosus, pars violentior natalis horae, seu tyrannus 20 Hesperiae Capricornus undae, utrumque nostrum incredibili modo consentit astrum; te Iovis impio tutela Saturno refulgens eripuit volucrisque Fati 25 tardavit alas, cum populus frequens laetum theatris ter crepuit sonum; me truncus inlapsus cerebro sustulerat, nisi Faunus ictum dextra lavasset, Mercurialium 30 custos virorum. Reddere victimas aedemque votiuam memento; non humilem feriemus agnam. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XVIII
Non ebur neque aureum mea renidet in domo lacunar; non trabes Hymettiae premunt columnas ultima recisas 5 Africa, neque Attali ignotus heres regiam occupavi, nec Laconicas mihi trahunt honestae purpuras clientae. At fides et ingeni 10 benigna vena est pauperemque dives me petit; nihil supra deos lacesso nec potentem amicum largiora flagito, satis beatus unicis Sabinis. 15 Truditur dies die nouaeque pergunt interire lunae; tu secanda marmora locas sub ipsum funus et sepulcri inmemor struis domos 20 marisque Bais obstrepentis urges summovere litora, parum locuples continente ripa. Quid quod usque proximos revellis agri terminos et ultra 25 limites clientium salis avarus? Pellitur paternos in sinu ferens deos et uxor et uir sordidosque natos. &nbp;Nulla certior tamen 30 rapacis Orci fine destinata aula divitem manet erum. Quid ultra tendis? Aequa tellus pauperi recluditur regumque pueris, nec satelles Orci 35 callidum Promethea reuexit auro captus. Hic superbum Tantalum atque Tantali genus coercet, hic levare functum pauperem laboribus 40 vocatus atque non vocatus audit. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XIX
Bacchum in remotis carmina rupibus vidi docentem, credite posteri, Nymphasque discentis et auris capripedum Satyrorum acutas. 5 Euhoe, recenti mens trepidat metu plenoque Bacchi pectore turbidum laetatur. Euhoe, parce Liber, parce, graui metuende thyrso. Fas pervicacis est mihi Thyiadas 10 vinique fontem lactis et uberes cantare rivos atque truncis lapsa cavis iterare mella; fas et beatae coniugis additum stellis honorem tectaque Penthei 15 disiecta non leni ruina, Thracis et exitium Lycurgi. Tu flectis amnes, tu mare barbarum, tu separatis uvidus in iugis nodo coerces viperino 20 Bistonidum sine fraude crinis. Tu, cum parentis regna per arduum cohors Gigantum scanderet inpia, Rhoetum retorsisti leonis unguibus horribilique mala; 25 quamquam, choreis aptior et iocis ludoque dictus, non sat idoneus pugnae ferebaris; sed idem pacis eras mediusque belli. Te vidit insons Cerberus aureo 30 cornu decorum leniter atterens caudam et recedentis trilingui ore pedes tetigitque crura. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |
| XX
Non usitata nec tenui ferar penna biformis per liquidum aethera vates neque in terris morabor longius invidiaque maior 5 urbis relinquam. Non ego pauperum sanguis parentum, non ego quem vocas, dilecte Maecenas, obibo nec Stygia cohibebor unda. Iam iam residunt cruribus asperae 10 pelles et album mutor in alitem superne nascunturque leves per digitos umerosque plumae. Iam Daedaleo ocior Icaro visam gementis litora Bosphori 15 Syrtisque Gaetulas canorus ales Hyperboreosque campos. Me Colchus et qui dissimulat metum Marsae cohortis Dacus et ultimi noscent Geloni, me peritus 20 discet Hiber Rhodanique potor. Absint inani funere neniae luctusque turpes et querimoniae; conpesce clamorem ac sepulcri mitte supervacuos honores. |
Traduzione momentaneamente non disponibile. Se qualcuno volesse inviarmela a defaste@freemail.it gliene sarei molto grato. |